Stefan Szymutko „Po co literatura jeszcze jest?”

Nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Śląskiego ukazała się książka Stefana Szymutki Po co literatura jeszcze jest? Pisma rozproszone (wybór, opracowanie i posłowie G. Olszański, M. Jochemczyk).

Książka Po co literatura jeszcze jest? gromadzi rozproszone teksty jednego z najwybitniejszych śląskich filologów, zmarłego przed kilkoma laty profesora Stefana Szymutki. Prezentowany tom składa się z kilku dużych działów, których tematyka odpowiada z jednej strony głównym zainteresowaniom badawczym katowickiego uczonego (Szymutko w swych lekturowych był nad wyraz konsekwentny), zaś z drugiej ukazuje autora Zrozumieć Parnickiego z nieco mniej oczywistej strony. Czytelnik znajdzie tu więc zarówno szkice i artykuły poświęcone twórczości Teodora Parnickiego (w ramach inicjalnego działu Parnicki for ever), sporej objętości blok teoretyczny (pretekstem do napisania pomieszczonych tu omówień była wnikliwa lektura pism Janusza Sławińskiego), kilka zaskakujących tekstów poświęconych poezji (ale i tekstów poetyckich Szymutki!), wreszcie dwa eseje będące uzupełnieniem, ale i zapowiedzią kontynuacji głośnego Nagrobka Ciotki Cili. Całość dopełniają wywiady prasowe oraz wypisy z debat, w jakich Szymutko brał wielokrotnie udział. Bogactwu tematycznemu pracy odpowiada różna waga i różny ciężar gatunkowy poszczególnych tekstów (są tu, podobnie jak w Zrozumieć Parnickiego, „mordercze, mikrofizyczne analizy”, ale i wystąpienia popularyzatorskie niewymagające jakiś szczególnych kompetencji odbiorczych), wreszcie ich znakiem szczególnym pozostaje rozmaita genologiczna przynależność (szkic interpretacyjny, esej, referat, wywiad, debata).
Profesor Jacek Łukasiewicz w finale mocno entuzjastycznej recenzji wydawniczej tak oto rekomendował niniejszą publikację do druku: „Wydanie obszernego wyboru pism rozproszonych Stefana Szymutki wydaje się przedsięwzięciem nader potrzebnym i pożytecznym. (…) Powstała książka mądra, wciągająca choć niełatwa w lekturze, bo o skomplikowane w niej chodzi problemy. Skomponowany został sugestywny autoportret pisarza i uczonego, który umarł w pełni sił twórczych, wiele dokonawszy, lecz nie wykorzystawszy wszystkich swych możliwości. Ożywa w niej Stefan Szymutko pociągający kolegów i uczniów, wywierający na nich wpływ swoją żarliwością myślenia, wnikliwością, wiernością poglądom i tematom, pracowitością a jednocześnie momentami: kapryśny i zmienny”.

Zapraszamy do lektury!

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s